Skip to content

नेपालमा सन् २०४० सम्म ६३ लाख भित्र्याउन व्यवसायी सुमन पाण्डेको ‘भिजन’

nmb bank inside

नेपालमा ६३ लाख पर्यटक भित्र्याउने व्यवसायी सुमन पाण्डेका सुत्र

६३ लाख पर्यटक भित्र्याउन दीर्घकालीन रणनीति आवश्यक : सुमन पाण्डे

काठमाडौं । पर्यटन व्यवसायी सुमन पाण्डेले नेपालको पर्यटन क्षेत्र अहिले ओभर इन्भेस्टमेन्ट, घट्दो व्यवसाय र दक्ष जनशक्तिको अभावजस्ता चुनौतीसँग जुधिरहेको बताएका छन् । नेपाल न्यूज बैंकसँगको विशेष कुराकानीमा उनले पर्यटन क्षेत्रको दिगो विकासका लागि नीतिगत सुधारसँगै बजार विश्लेषण, सेवा गुणस्तर र मानव पूँजी विकासमा विशेष ध्यान दिनुपर्ने बताएका हुन् ।

पाण्डेका अनुसार नेपालको पर्यटन सेवाको स्तर एसियाकै राम्रो सेवामध्ये एक मानिन्छ । अन्तर्राष्ट्रिय पर्यटन बजारमा नेपाली आतिथ्य र सेवाले सकारात्मक पहिचान बनाएको भए पनि पछिल्लो समय होटल तथा रेस्टुरेन्ट क्षेत्रमा आवश्यकता भन्दा बढी लगानी हुँदा व्यवसायिक दबाब बढेको छ ।

उनले पर्यटन पूर्वाधारमा भएको अत्यधिक लगानी र वास्तविक पर्यटक आगमनबीचको असन्तुलनले सेवा क्षेत्रमा नकारात्मक असर पर्न थालेको बताए । ‘नेपालको सेवास्तर अन्तर्राष्ट्रिय बजारमा राम्रो मानिन्छ । तर आवश्यकताभन्दा धेरै होटल र रेस्टुरेन्ट खुलेपछि व्यापार विभाजित भयो । आर्थिक मन्दीका कारण व्यवसाय घट्दै जाँदा सेवा गुणस्तरमा पनि सम्झौता हुन थालेको छ,’ उनले भने ।

पाण्डेका अनुसार कुनैपनि होटललाई वर्षभर सञ्चालनयोग्य बनाउन कम्तीमा ६० देखि ८० प्रतिशतसम्म अकुपेन्सी आवश्यक पर्छ । त्यो स्तर कायम हुन नसके होटल व्यवसाय घाटामा जाने र त्यसको असर बैंकिङ प्रणालीदेखि रोजगारीसम्म पर्ने उनको भनाइ छ । व्यवसाय घाटामा गएपछि कर्मचारीले समयमा तलब पाउँदैनन्, होटलले बैंकको ऋण तिर्न सक्दैनन । व्यवसायी ब्ल्याकलिस्टमा पर्न थाल्छन् । यसले बैंकिङ क्षेत्रलाई समेत असर गर्छ,‘ उनले भने ।

उनले पर्यटन क्षेत्रमा नयाँ लगानी स्वीकृत गर्नुअघि बजारको माग, सम्भावित पर्यटक संख्या र व्यवसायिक सम्भाव्यता अध्ययन अनिवार्य गर्नुपर्ने सुझाव दिए । ‘या त हामीले व्यापार बढाउनुपर्छ, या त ओभर इन्भेस्टमेन्ट रोक्नुपर्छ । लगानीअघि बजारको वास्तविक माग विश्लेषण गरेर मात्रै अनुमति दिने प्रणाली आवश्यक छ,‘उनले बताए ।

दक्ष जनशक्ति उत्पादन

व्यवसायी पाण्डेले आगामी दशकमा पर्यटन क्षेत्रले सामना गर्ने सबैभन्दा ठूलो चुनौती दक्ष जनशक्ति अभाव हुने चेतावनी दिए । पर्यटन उद्योगमा काम गर्ने जनशक्तिलाई ‘ह्युमन क्यापिटल’ को संज्ञा दिँदै उनले यसको दीर्घकालीन योजना अहिलेबाटै सुरु गर्नुपर्ने बताए ।

उनका अनुसार विभिन्न अन्तर्राष्ट्रिय अध्ययनहरूले सन् २०३५ सम्म विश्व पर्यटन क्षेत्रमा करिब ४ करोड ३० लाख जनशक्तिको अभाव हुने देखाएका छन् । त्यसमध्ये चीनमा मात्रै १ करोड ७५ लाख, भारतमा १ करोड १५ लाख र युरोपमा करिब ६५ लाख जनशक्ति अभाव हुने अनुमान गरिएको छ । ‘विश्व पर्यटन उद्योग नै जनशक्ति संकटतर्फ गइरहेको छ । नेपाल पनि त्यसबाट अछुतो रहने अवस्था छैन,‘ उनले भने ।

पाण्डेले नेपालमा होटल, रेस्टुरेन्ट तथा आतिथ्य उद्योगमा अहिले नै दक्ष जनशक्तिको अभाव देखिन थालेको बताए । प्रशिक्षण प्राप्त जनशक्ति विदेश पलायन हुने क्रम तीव्र रहेको उल्लेख गर्दै उनले यसलाई अवसर र चुनौती दुवैका रूपमा लिनुपर्ने धारणा राखे ।

पर्यटन शिक्षालाई प्राथमिकता

उनले पर्यटन शिक्षालाई विद्यालय तहबाटै सुरु गर्नुपर्ने प्रस्ताव पनि अघि सारे । कक्षा ८ देखि पर्यटनसम्बन्धी विषय पढाउन सकिए विद्यार्थीहरूलाई प्रारम्भिक अवस्थामै आतिथ्य उद्योगबारे व्यावसायिक ज्ञान दिन सकिने उनको तर्क छ ।

‘इतिहास, भूगोल र समाजशास्त्रका केही अंशलाई समायोजन गरेर कक्षा ८ देखि नै पर्यटन शिक्षा सुरु गर्नुपर्छ । १२ कक्षा पास गर्दा विद्यार्थीहरू होटल व्यवस्थापनको स्नातक सरह व्यावहारिक क्षमता भएका जनशक्ति बन्न सक्छन्,‘ उनले भने ।

यसले नेपालभित्र मात्रै होइन, अन्तर्राष्ट्रिय श्रम बजारमा समेत नेपाली युवाको प्रतिस्पर्धात्मक क्षमता बढ्ने उनको विश्वास छ । विदेशमा रोजगारी गरेर कमाएको सीप, अनुभव र पूँजी अन्ततः नेपालमै फर्किने भएकाले यसले दीर्घकालीन आर्थिक लाभ दिने उनले बताए ।

‘हाम्रो अर्थतन्त्र रेमिट्यान्समा आधारित छ । यदि युवाहरूलाई अन्तर्राष्ट्रियस्तरको पर्यटन शिक्षा र सीप दिन सकियो भने उनीहरूले विश्व बजारमा राम्रो आम्दानी गर्न सक्छन् । पछि नेपाल फर्केर लगानी र उद्यम पनि गर्न सक्छन्,‘उनले भने । पाण्डेले पर्यटन शिक्षामा विश्वविद्यालय र कलेजहरूको बढ्दो रुचिलाई सकारात्मक संकेतका रूपमा उल्लेख गर्दै आगामी सन् २०४० सम्मको पर्यटन जनशक्ति रणनीति तयार गर्न सरकार, निजी क्षेत्र र शैक्षिक संस्थाहरूबीच सहकार्य आवश्यक रहेको बताए ।

उनका अनुसार नीतिगत सुधार, डिजिटल प्रविधिको प्रयोग, पर्यटन उत्पादनको विविधीकरण, पूर्वाधार विस्तार, अन्तर्राष्ट्रिय बजार प्रवद्र्धन र दक्ष मानव स्रोत विकासलाई एकीकृत रूपमा अघि बढाउन सके नेपालले सन् २०४० सम्म ६३ लाख विदेशी पर्यटक भित्र्याउने लक्ष्य हासिल गर्न सक्छ ।

‘पर्यटन क्षेत्रको पुनर्जागरणका लागि सरकार, निजी क्षेत्र र विज्ञहरूबीच निरन्तर संवाद र सहकार्य आवश्यक छ । पर्यटन विकास एउटा निरन्तर प्रक्रिया हो, जसमा नयाँ विचार र सुधारहरू थपिँदै जानुपर्छ,‘ उनले भने ।

पर्यटन क्षेत्रको रूपान्तरणका लागि निजी क्षेत्र पनि राज्यलाई आवश्यक सुझाव र सहयोग गर्न तयार रहेको उल्लेख गर्दै पाण्डेले नेपालको आर्थिक समृद्धिको प्रमुख आधारमध्ये एक पर्यटन बन्न सक्ने विश्वास व्यक्त गरे ।

नीतिगत सुधार

पाण्डेले सेवा गुणस्तर सुधारको मूल आधार व्यवसाय विस्तार नै भएको उल्लेख गर्दै पर्यटक संख्या बढाउन व्यापक नीतिगत सुधार आवश्यक रहेको बताए । पुराना नीति, जटिल भिसा प्रणाली, प्रतिबन्धित क्षेत्रसम्बन्धी व्यवस्था तथा नयाँ पर्यटन प्रवृत्तिलाई सम्बोधन गर्न नसक्दा नेपालले ठूलो अवसर गुमाइरहेको उनको बुझाई छ ।

उनका अनुसार नेपालमा लामो समयसम्म पर्यटनलाई सुरक्षा जोखिम र तस्करीसँग जोडेर हेर्ने प्रवृत्ति रह्यो । यसले पर्यटनमैत्री नीतिको विकास हुन सकेन । ‘पर्यटनको नकारात्मक पक्षलाई नियन्त्रण गर्दै सकारात्मक पक्षलाई अधिकतम उपयोग गर्ने दिशामा राज्य अघि बढ्नुपर्छ,‘उनले भने ।

पाण्डेले नेपालको भिसा प्रणालीलाई तत्काल आधुनिक र डिजिटल बनाउनु आवश्यक रहेको बताए । अहिले पनि विदेशी पर्यटकले लामो फाराम भर्नुपर्ने, विमानस्थलमा लाइन बस्नुपर्ने तथा जटिल प्रक्रिया पूरा गर्नुपर्ने अवस्था रहेको उल्लेख गर्दै उनले यसले नेपालबारे नकारात्मक सन्देश जाने बताए ।

उनले अन्तर्राष्ट्रिय अभ्यासअनुसार डिजिटल भिसा प्रणाली लागू गर्न सुझाव दिए । ‘पर्यटकले मोबाइल एपमार्फत आफ्नो विवरण भर्ने, पासपोर्टको क्यूआर कोड स्क्यान गरेर जानकारी अपलोड गर्ने, अनलाइन भुक्तानी गर्ने र डिजिटल भिसा लिएर नेपाल आउने व्यवस्था गर्नुपर्छ,‘ उनले भने । यस्तो प्रणालीले यात्रुका लागि सुविधा बढ्नुका साथै नेपालको आधुनिक छवि निर्माणमा समेत सहयोग पुग्ने उनको भनाइ छ ।

पाण्डेका अनुसार हुम्ला, सिमिकोट, मुस्ताङ, मनास्लु लगायतका कतिपय क्षेत्रलाई अझै पनि प्रतिबन्धित क्षेत्रको रूपमा राख्नु समयसापेक्ष छैन । उनले नेपालका अधिकांश भूभाग विदेशी पर्यटकका लागि खुला गर्नुपर्ने धारणा व्यक्त गरे । ‘सम्पूर्ण नेपाली भूभागलाई पर्यटकमैत्री बनाउन सकियो भने नयाँ गन्तव्यको विकास हुनेछ,‘ उनले बताए ।

विशेष भिसाको व्यवस्था

उनले पछिल्लो समय विश्वभर लोकप्रिय बन्दै गएको ‘डिजिटल नोम्याड’ अवधारणालाई नेपालले अवसरका रूपमा लिनुपर्ने बताए । अहिले धेरै पेशाकर्मीहरू ल्यापटप बोकेर विभिन्न देशमा बसेर काम गर्ने प्रवृत्ति बढेको उल्लेख गर्दै उनले यस्ता व्यक्तिका लागि विशेष भिसा व्यवस्था गर्नुपर्ने धारणा राखे ।

‘थाइल्यान्ड, इन्डोनेसिया लगायतका देशले डिजिटल नोम्याडलाई लक्षित नीति ल्याइसकेका छन् । नेपालले पनि उनीहरूलाई दीर्घकालीन बसोबास र कामको सुविधा दिने गरी विशेष भिसा दिनुपर्छ,‘ उनले भने ।

उनले ‘वर्केसन’ पर्यटनको सम्भावना पनि उल्लेख गरे । विदेशका अनुभवी चिकित्सक, इन्जिनियर, प्राविधिक तथा विशेषज्ञहरू नेपाल आएर केही समय स्वयंसेवा गर्ने, स्थानीय जनशक्तिलाई तालिम दिने वा ज्ञान आदानप्रदान गर्ने वातावरण निर्माण गर्न सकिने उनको भनाइ छ ।

‘विदेशका विशेषज्ञहरूलाई केही वर्षका लागि बहुप्रवेश भिसा दिएर नेपालमा समय–समयमा आएर काम गर्न सक्ने व्यवस्था गरियो भने पर्यटनसँगै ज्ञान र सीप हस्तान्तरणको अवसर पनि सिर्जना हुन्छ,‘ उनले बताए ।

बिजनेस टुरिजम

पाण्डेले विश्वभर तीव्र रूपमा विस्तार भइरहेको ‘बिजनेस टुरिजम’ नेपालको अर्को सम्भावना भएको बताए । संयुक्त अरब इमिरेट्स (यूएई) को उदाहरण दिँदै उनले विदेशीलाई नेपालमा कम्पनी दर्ता गर्न, बैंकिङ सेवा लिन तथा अन्तर्राष्ट्रिय व्यापार सञ्चालन गर्न सहज वातावरण दिनुपर्ने धारणा राखे ।

‘नेपालको मौसम, प्राकृतिक वातावरण र भौगोलिक अवस्थाले विदेशी व्यवसायीलाई आकर्षित गर्न सक्छ। यहाँ कम्पनी दर्ता गरेर संसारभर व्यापार गर्न सक्ने वातावरण निर्माण गरियो भने व्यवसायिक कारणले विदेशीहरू बारम्बार नेपाल आउँछन,‘उनले भने ।

उनले ‘रेसिडेन्सियल टुरिजम’ अर्थात् बसोबासमुखी पर्यटनलाई पनि महत्व दिनुपर्ने बताए । विदेशी नागरिकलाई व्यवस्थित ढंगले फ्ल्याट वा आवासीय सम्पत्ति खरिद गर्न दिने नीति ल्याउन सकिए नेपालमा दीर्घकालीन विदेशी बसोबास बढ्न सक्ने उनको भनाइ छ ।

‘युरोप र अमेरिकाका धेरै निवृत्त व्यक्तिहरू मासिक पेन्सन लिएर अन्य देशमा बस्ने गर्छन् । उनीहरू नेपालमा आएर बस्न थाले भने उनीहरूको खर्च प्रत्यक्ष रूपमा नेपाली अर्थतन्त्रमा प्रवाह हुन्छ,‘ उनले बताए ।

dish home inside

Arrow प्रतिक्रिया दिनुहोस्